http://www.stives-town.info/history/images/gladiator_fighting_md_clr.gif

 

Niyet Değişince

Kılıcını kınından sıyırmış, düşmanın üzerine kahramanca atılmıştı Kuzman. Etrafındakilere de, "Siz de benim gibi şan ve şeref için çarpışınız" diye sesleniyordu. Halbuki hiçbir Müslüman oraya şan ve şeref için çarpışmaya gelmemişti. Gönülleri Allah'a imanla çarpıyor, O'nun rızasını düşünerek çarpışıyorlardı. Bu yüce gayenin yanında şan ve şerefin değeri mi olurdu? Kuzman öylesine cesaretle düşmana atılıyordu ki, onu gören düşmanlar yol açıyor, karşısına dikilenler de kendilerini yerde buluyorlardı.


Oysa yapılan her iş Allah için yapılmalıydı. Canların satıldığı bu pazarda başka bir maksat düşünülmemeliydi. Resulullah, Kuzman'ın adı anıldığında, "O, cehennemliktir" buyurmuştu.


Fakat Peygamberimizin bu sözünü duymayan, Kuzman'ın kahramanca dövüştüğünü görenler onu hayranlıkla seyretmekten kendilerini alamıyorlardı.


Bir kılıç darbesiyle yere yıkıldığını görünce, "Kuzman" dediler, "Tebrik eder, cennetle müjdeleriz."


Kuzman'ın bunlara cevabı şöyle oldu:


"Ne diye beni tebrik ediyor, müjdeliyorsunuz? Vallahi ben Allah için buralara gelmedim. Başka bir şey değil, ancak kavmimin yükselmesi için çarpıştım. Böyle olmasaydı, zaten savaşmazdım."


Az sonra da sancıya dayanamayarak ok çantasından çıkardığı bir okla kol damarını keserek intihar etti.


Durum Peygamberimize bildirilince:


"Şüphe yok ki Allah, bu dini facir (günahkar) bir adamla da güçlendirir" buyurdular.

 

Kaynak: Şaban Döğen, Altın Sayfalar, 104-105.